21 - 24 ก.ค. 51

เหตุการณ์ปกติประจำวัน

ก็ทำงาน เด็ก ๆไป รร. ตามปกติ

พ่อเด่นตอนนี้กำลังเห่อ กี่ฬาใหม่ ของที่แบงค์

ตีปิงปอง มีแข่งขันของที่แบงค์เค้า ก็เลยฟิตใหญ่

มีขอซ้อมตอนเย็น จะต้องกล้บบ้านเย็นกว่าปกตินิดหน่อย

ปกติเล่นกันซ้อมกันตอนเที่ยง ให้แม่เตรียมผ้าขนหนู และก็เสื้อไปเปลี่ยนให้

เอา ตามสบายเค้าเลยหละ 

พี่เปรม กับพี่พลอย ก็อยู่ในช่วงสอบกลางเทอม

พี่พลอยก็อ่านของเค้าไป แต่ก็ต้องมาดูพี่เปรมด้วย

ต้องเรียก ต้องบังคับกันให้อ่านหนังสือ มีตาคอยกำกับอยู่ข้าง ๆ

ให้อ่านหนังสือ ไม่งั้นจะหลับ หรือไม่ก็อ่านการ์ตูนอยุ่นั่นหละ

25 ก.ค. 51

ต้องลางานฉุกเฉิน

ยายณีโทรหาแม่ตอนเช้า ประมาณ 7 โมงเช้า

บอกว่าตาต๋อยไม่สบายหนัก พาส่ง โรงพยาบาลตั้งแต่เมื่อคืน

ตอนตี 1 กว่า ๆ ก็นอนอยู่ห้องฉุกเฉิน ตาต๋อยมีอาการท้องเสีย

ถ่ายเป็นเลือดประมาณ 7-8 ครั้งจนทนไม่ไหว เรียกยายณี

และก็พากันมา รพ. แม่เลยบอกว่าทำไมไม่โทรหาตั้งแต่เมื่อคืน

จะได้รีบมา และก็พากันมาที่ รพ.รัฐบาล แถว ๆ บ้านเรานี่หละ

ยายณีบอกว่าก็มานอนห้องฉุกเฉิน รอตรวจ หมอก็จัดการตรวจ

และล้างกระเพาะ ก็ไม่มีอะไรผิดปกติ ต้องรอเช้า ถึงจะส่งขึ้น

ตึกศัลยกรรม ตอนเช้า แม่ก็ไปส่งศีลที่ โรงเรียน และก็โทรลางาน

และก็มาที่โรงพยาบาลทันที มาถึง รพ.ประมาณ 8.30 น.

ก็มาเจอตานอนบนรถเข็นรอตรวจ หมอของ รพ.เค้าจะลงตรวจ

เวลาประมาณ 9.30  แต่คนไข้นั่งรอ นอนรอกันเพียบ ตั้งแต่

เช้ามืด ต้องเข้าใจนะ รพ.รัฐบาล พอสักประมาณ 9 โมง

เจ้าหน้าที่ประจำแผนกเค้าก็ประกาศว่า

"คุณหมอจะลงตรวจเวลา 9.30 เพราะต้องตรวจคนไข้ตามวอร์ดก่อน"

และก็ประกาศชื่อคุณหมอ ตามเบอร์ห้องตรวจ ให้ตรวจดูบัตรคิว ให้เรียบร้อย

ประมาณว่าบอกให้คนไข้เตรียมตัว และรับทราบ คาดว่าน่าจะประกาศ

แบบนี้ทุกวัน

ของตาต๋อย ได้คิวที่ 3 นี่ขนาดนอนรอตั้งแต่ ตี 1 นะ บอกว่าได้ตรวจ 9 โมง

พอ 9 โมง เค้าก็มาเข็นเตียงไปรอในห้องพัก นอนรอหมอ รอนาน นาน มากๆๆๆ

จาก 9 โมง จนถึง 10.30 หมอถึงได้เดินมาดูอาการ เอานะ แม่ก็พยายาม

อย่างมาก ที่จะใจเย็น ๆ หมอมาก็ดีใจแล้ว เพราะแม่ก็เดินเข้า เดินออกตลอด

หมอตรวจ เช็ค ล้วง  ส่อง ดู เสร็จ ก็ยังมีเลือดออกอยู่ หมอบอกว่า

ต้องนอน รพ รอส่องกล้อง ตรวจอีกครั้ง วันจันทร์ ก็เอา นอนก็นอน

แม่ก็มาทำเรื่องเอกสารที่เคาท์เตอร์ ติดต่อเรื่องห้องพัก ซึ่งก็รู้ ๆ อยู่ว่า

รพ.รัฐ จะห้องเต็มซะส่วนมาก แม่ก็ขอห้องพิเศษ แต่ไม่มี

สุดท้ายก็มาได้ห้องรวม ใหญ่มาก ๆ เป็นห้องสามัญ ก็ต้องเอาไว้ก่อน

และพยาบาลก็ให้แม่ไปติดต่อเรื่องการใช้สิทธิ

ของตาต๋อยเป็นข้าราชการบำนาญ ก็ใช้สิทธิของเค้า เป็นจ่ายตรง

กับกรมบัญชีกลาง แม่ก็เดินเรื่องเอกสารเรียบร้อยประมาณ 11.20 ได้

คุณพยาบาลก็ให้ไปเอายามาให้คนไข้อีก แม่ก็เดินไปเอายามาให้เค้าอีก

อย่างเหนื่อย และก็รู้สึกหงุดหงิดมาก ๆ ด้วยความที่เราไม่เคยใช้บริการ

รพ. ทุกอย่างมันขึ้นอยู่กับเวลาจริงๆๆ ต้องรีบ เพราะห้องยาจะต้องปิด

พักเที่ยง แม่มาถึงห้องยา เค้ารับใบสั่งยา ของแม่เป็นคนสุดท้ายและปิด

กระจก พักพอดี เฮ้อ ..สุดๆๆจริงๆๆ เอ้า ก็ต้องเห็นใจเค้าเหมือนกันนะ

พอได้ยาก็มาให้พยาบาล เค้าก็มาจัดการฉีดให้ตาต๋อยโดยเข้าทางน้ำเกลือ

และก็เจาะเลือดอีก โดยหาเส้นยากมาก เพราะตาตัวใหญ่ อ้วน ตาต้องเป็น

คนบอกพยาบาลว่า ตรงข้อพับนะเจาะไม่ได้หรอกเมื่อคืนเค้าเจาะแล้วไม่ได้

ต้องมาเจาะตรงมือ ไม่เชื่อด้วยนะ เล่นเอาแขนตรงข้อพักแดงไปหมดเลยอ่ะ

สุดท้ายก็ต้องมาเจาะที่มือแทน และมีแม่เป็นผู้ช่วย เปิดฝาขวดให้หน่อย

ขวดนี้ปิดฝาสีเขียวนะ ขวดนี้ฝาสีฟ้านะ ปิดแล้วเขย่าให้ด้วย ส่วนฝาสีแดง

ปิดแล้วไม่ต้องเขย่านะ ได้เลือดเรียบร้อยก็ให้แม่ไปส่งห้องตรวจเลือด

เฮ้อ ....เรียบร้อยขั้นตอนของการขึ้นตรวจตึกศัลยกรรมตอนเช้า หมดเวลา

พักเที่ยงพอดี และกว่าจะได้เข็นตาไปขึ้นห้องพัก ก็ประมาณ 13.30 น.

ดีนะที่แม่ลางานมา ไม่งั้นยายณีงงแน่ๆๆ ว่าต้องทำอะไรบ้าง

พอขึ้นมาถึงห้องสามัญแค่นั้นหละ แม่น้ำตาจะไหล จะให้พ่ออยู่ได้ยังไง

แบบว่า เห็นแล้วปลงชีวิตเลยหละ เพราะเป็นห้องพักของศัลยกรรมชายรวม

เฮ้อ แม่ก็ได้เห็นสิ่งของสงวนให้พรึบพรั่บ ๆๆ หละ แต่ละคนก็เจ็บหนัก

กันทั้งนั้น แทบจะเปลี่ยน รพ. เลย แต่ตาบอกไม่ต้องอยู่นี่หละ อยู่ได้

แม่ก็ติดต่อจองห้องพิเศษที่ รพ. ไว้แล้ว ก็มีน้าอ้อ กับพ่อเด่นโทรมาติดต่อ

ไว้ก่อนตอนที่แม่แจ้งข่าวว่าต้องนอน รพ.

แม่ก็ไปติดต่อเจ้าหน้าที่เอง ก็ได้คิวว่า ยังไงคืนนี้ก็ต้องนอนห้องรวมสามัญก่อน

พรุ่งนี้มาเช็คอีกที เพราะคิวของตาต๋อย ได้ห้องพิเศษเป็นคิวที่ 4

ห้องรวมพิเศษ เป็นคิวที่ 3 ก็นะ มาแล้วนี่ แต่แม่ก็มีเหน็บเจ้าหน้าที่เค้าเหมือนกัน

เพราะเค้าบอกว่า "ห้องเต็มจริงๆๆ บางทีห้องสามัญก็ไม่มีเตียง ผอ.เองไม่สบาย

ยังไม่มีห้องเลยค่ะ..."  แม่เลยถามเค้าว่า และ ผอ.เคยไปนอนห้องสามัญมั้ยค่ะ

เค้าก็ยิ้มแหย ๆ แม่เลยรู้สึกผิดที่พูดไป เฮ้อ ก็มันเครียดนี่นะ..

ก็เลยตามเลย จะพาย้ายตาต๋อยเค้าไม่ยอม

พอให้ตาเข้านอนพักเสร็จก็มีทั้งพยาบาล ทั้งเจ้าหน้าที่มาดูแล

ขอบอกว่า ดุมาก ๆ เจ้าหน้าที่เค้านะ น่าจะเป็นเหมือนผู้ช่วยพยาบาล

พูดจาดุเหลือเกิน แต่เค้าไม่ได้ดุกับตานะ แต่กับคนเตียงข้างๆ ของตาเค้าคง

ไม่กล้า เพราะเราอยู่กันหลายคน และก็ให้ตานอนพักผ่อน พอมาถึงเตียง

นอกจากสายน้ำเกลือแล้ว ก็มี ให้เลือดเพิ่มอีก 1 ถุงด้วย

แม่เลยพายายณีมากินข้าวก่อนเพราะตั้งแต่เช้า ยังไม่ได้กินอะไรเลย

เดียวไม่สบายไปอีกคน เสร็จเรียบร้อย ก็พายายมาส่ง ให้นั่งเฝ้าตาก่อน

แม่ต้องรีบกลับมารับศีล ที่ รร. และคืนนี้แม่ก็ขนเสื้อผ้ามานอนที่บ้านรามอินทรา

ตอนเย็น ๆ ก็ไปเจอกันที่ รพ.อีกรอบ น้าแอ๋ ก็มาจากระยอง

น้าอ้อเลิกงานก็ตามมา แต่แม่ไม่ให้พี่พลอยมาที่ รพ. เพราะมันไม่น่าดูเท่าไร

รอให้ตาได้ห้องก่อนมาเยี่ยม อีกอย่างยังสอบไม่เสร็จด้วย

และคืนนั้นตาก็นอน รพ.คนเดียว

26 ก.ค. 51

ดีใจได้ห้องแล้ว

วันนี้แม่ปวดหัวมาก ๆเลยลางานต่อ วันนี้ทำงานครึ่งวันเลยลาดีกว่า

และให้พ่อเด่นลาเรียนดนตรีของศีลด้วย เพราะแม่ขับรถไม่ไหวแล้ว

ก่อนไป รพ. แม่ให้น้าแอ๋พาไปวัดก่อน แม่ไปถวายเพลพระที่วัด

เราออกจากบ้าน ไป รพ. กันประมาณเที่ยง เพราะเค้าเปิดให้เข้าเยี่ยม

เวลา 11 โมงเช้า ไปถึงตาก็บอกว่า หมอมาตรวจแล้ว มาตอนเที่ยงคืน

กับตอน 6โมงเช้า เพราะเค้าเข้าเวรพอดี ก็ให้เลือดเพิ่มอีก 1 ถุง

และแม่ก็ไปติดต่อเจ้าหน้าที่เรื่องห้องพักอีก ก็ไม่ได้อีก เค้าบอกว่า

เสาร์อาทิตย์คนไข้ไม่ค่อยมีใครออก คงต้องรอไปก่อน ก็ไม่เป็นไร

ตาบอกว่า ที่นี่เริ่มคุ้นแล้ว มีคุยกับเพื่อนข้างเตียง แต่ละคนก็มาหนักๆ

กันทั้งนั้น แม่ก็อยู่ในนั้นได้ไม่นาน เดินเข้าเดินออก ศีลนี่ต้องกันไม่ให้

เข้าไปเลย ก็จะอยู่เล่นกับพี่เปรม หน้าห้อง พอบ่ายสองแม่ก็บอกว่า

จะพาเด็ก ๆ กลับบ้านก่อน เดียวมาใหม่ตอนเย็น

พอขับรถออกมากับน้าแอ๋ยังไม่พ้นที่จอดรถ ยายก็โทรมาบอกว่า

ได้ห้องพักแล้ว แม่หละดีใจ รีบจอดรถและเดินกลับไปหาตาทันที

ก็ได้เป็นห้องพิเศษรวม 4 คน ก็ยังดี  ดีกว่าห้องนี้เยอะมากๆๆ

ตอนรุ้ว่าจะได้ห้องประมาณ 14.30 แม่ก็ขึ้นมารอ พยาบาลก็บอกว่า

ทางห้องพิเศษยังไม่ว่าง แม่ก็รอ รอ ไม่เป็นไร รอได้

แม่ก็เดินไปดูว่ามันห้องพิเศษอยู่ตรงไหน ก็เจอแค่ชั้น 2 เห็นมีป้าย

ห้องที่ว่างอยู่เลยลองถาม ๆ เจ้าหน้าที่ข้างล่าง เค้าบอกว่าอ๋อ เป็นของ

คนไข้จะย้ายลงมาแม่ก็ถามชื่อไป เค้าก็บอกว่าใช่ โทรไปตามแล้ว

แต่ข้างบนบอกว่ายังยุ่ง ๆ อยู่ แม่เลยบอก ไม่เป็นไรค่ะ เดียวไปตามเอง

เค้าบอกว่าถ้าพยาบาลยังยุ่งอยู่เอาของมาเก็บไว้ก่อนก็ได้

แม่ก็รีบไปเก็บของก่อนเลย เพราะพยาบาลยังคงยุ่งอยู่ เนื่องจาก

เตียง ข้างๆ ตา เค้าหยุดหายใจ เลยต้องมารุมช่วยกันปั้มหัวใจ

เราก็มายืนดู ๆ เมียงๆ มอง ๆ ช่วยลุ้นแกด้วย ประมาณ 10 นาที

เค้าก็กลับมาเหมือนเดิม ก็ดีใจกับลุงแกด้วยจริงๆๆ

และเราก็ได้ย้ายมาซะที เฮ้อ ค่อยหายใจคล่องหน่อย

ห้องที่ย้ายมาอยู่ ก็ครบ 4 เตียงพอดี แต่พอเราย้ายมา อีกเตียง

ก็ย้ายออก ไปห้องพิเศษเดี่ยว  เอาเถอะ ได้มาอยู่ห้องนี้ก็ดีแล้ว

และพอตาเข้าห้องพักเรียบร้อย ก็ให้ตานอนพัก แม่ก็ขอกลับบ้านก่อน

พาศีลมานอนบ้าง เพราะเริ่มโยเยแล้ว

และก็กลับมาเยี่ยมตาอีกรอบตอน 6 โมงกว่า ๆ ศีลตื่นพอดี

พ่อเด่นแวะมารับที่บ้าน และแม่ก็พาพี่พลอยไปเยี่ยมตาที่ รพ.

คืนนี้กว่าจะกลับกันก็เกือบ สามทุ่ม คุยเล่นกัน ตาจะได้ไม่เหงา

วันนี้ตายังถ่ายเป็นเลือดอยู่ หมอยังให้งดน้ำกับอาหาร

น้าแอ๋นอนเฝ้าตาที่ รพ. คืนนี้ ค่อยลดความกังวลลงไปได้บ้าง

27 ก.ค.51

วันเกิดตาต๋อยครบ 71 ปี

วันนี้วันเกิดตาต๋อย ทุกปี ตาจะตื่นแต่เช้าไปใส่บาตร แต่เช้านี้

แม่ให้พี่เปรมไปใส่บาตรแทน เพราะแม่ตื่นแล้วแต่น้องร้องกวน

เลยให้เปรมไปใส่บาตรคนเดียว

8.30 แม่ก็ออกจากบ้านวันนี้ศีลเรียนพิเศษ เปลี่ยนเวลาจากเที่ยง

มาเป็น 9 โมงแทน วันนี้ก็สายเหมือนกัน ถึงบ้านครูนิดประมาณ 9.20 ได้

และศีลเลิกเรียนเที่ยง แม่ก็เลยขับรถวนไปนั่งรอศีลที่เดิม

ร้านกาแฟอเมซอน ปั้ม ปตท.วิภาวดี อ่านหนังสือพิมพ์ อ่านนิยาย

รอเวลา พอเที่ยง แม่ก็ไปรับศีล เข้าบ้านก่อน พอศีลกินข้าวกลางวัน

ก็นอนก่อน 1 ตื่น วันนี้พี่เปรมไปเฝ้าตาตอนกลางวัน ให้น้าแอ๋กลับมานอนพัก 

ประมาณ 16.30 ก็ออกจากบ้าน พากันไป รพ.อีกรอบ

วันนี้ไปถึง รพ. ก็ถามอาการ ตายังงดน้ำอาหารอยู่ แต่เย็นนี้มียาระบาย

มาให้ตากิน 90 ซีซี กินตั้งแต่ 16.00 - 20.00 น. ต้องกินให้หมด

เหมือนเพื่อเป็นการล้างท้องเพราะเช้าพรุ่งนี้ต้องส่องกล้อง จะได้เห็นชัดๆๆ

ยานี้กินยากมาก มันเฝื่อน ตาบอกว่า ต้องค่อยๆๆกิน พยาบาลก็จะพยายาม

เดินมาถามว่าหมดยัง ๆๆ ก็ยังไม่หมดซะที แต่มีเปรม ที่คอยกระตุ้นตาอยู่เรื่อยๆ

ว่ากินได้แล้วตา กินยาอีกนะ ตาก็จะบอกว่า เร่งอีกแล้ว กินไม่ไหวแล้ว

เพราะระหว่างที่กิน ก็เข้าห้องน้ำเรื่อย ๆ ตามีอาการเพลียๆ เพราะถ่ายบ่อย

และก็เหนื่อยด้วย และเราก็กลับกันประมาณ 2 ทุ่มครึ่ง พ่อเด่นมารับแม่ที่ รพ

มาเยี่ยมตา และก็ขับรถให้แม่ด้วย คืนนี้น้าแอ๋ก็นอนเฝ้าไข้อีกวัน

และน้าแอ๋ก็ลางานต่อ 1 วัน เพื่อพรุ่งนี้ได้อยู่ดูแลตอนตาเข้าห้องส่องกล้อง

และคืนนี้เราก็อวยพรวันเกิดให้ตากันที่ รพ. ศีลขอเค้ก ตาบอกว่าติดไว้ก่อน

ศีลก็ขอจองว่า วันเกิดตา แต่ศีลขอเป่าเค้กนะ...นี่หละกำลังใจของตา

ทำให้ตายิ้มได้ หัวเราะได้ และไม่เหงา

28 ก.ค. 51

วันส่องกล้อง และรู้ผลตรวจ

วันนี้ตาต้องไปส่องกล้องตรวจลำใส้ใหญ่

แม่โทรเช็คน้าแอ๋ตั้งแต่ 9 โมงว่าออกไปหรือยัง พาไปห้องตรวจหรือยัง

น้าแอ๋บอกว่า ยัง แต่มีหมอมาดูตอนเช้า และก็มีนักเรียนแพทย์เพียบ

ตรวจตาในห้อง น้าแอ๋ต้องออกมารอข้างนอก

สัก 10 โมง ก็โทรหาน้าแอ๋อีก คราวนี้ออกมาแล้ว

ตอนนี้เข้าห้องตรวจไปแล้ว รออยู่ หน้าห้องตรวจกับยายณี

11.30 น. ตรวจเสร็จแล้ว แต่ตายังไม่ออกมา หมอเรียกยายณี

กับน้าแอ๋เข้าไปคุย น้าแอ๋บอกว่าหมอให้ดูรูปที่ส่องกล้องออกมาดู

เป็นเรื่องที่ไม่ดีเท่าไร น้าแอ๋บอกว่า

"ที่ลำไส้มีแผลเป็นรูมาก เนื้อที่ลำไส้เหลือปกติอยู่ประมาณ ไม่ถึง 1ส่วน

เพราะมันเต็มไปด้วยแผล น่าจะเรื้อรังมานานจนมีเลือดออก และหมอก็

ให้นอนที่ รพ.เพื่อดูอาการอีก ประมาณ 4-5 วัน ถ้าตายังถ่ายเป็นเลือดอยู่

ก็คงต้องผ่าตัดสำใส้ทิ้ง และใส่ลำใส้เทียมแทน ..." น้าแอ๋พูดแค่นี้

แม่ก็ร้องไห้เลย กว่าจะสงบใจได้ น้าแอ๋บอกว่า "คนไข้ไม่รู้ว่าที่ลำใส้มีแผล

มากขนาดนี้ เค้ารู้แค่ว่าเป็นแผล ก็ให้รู้แค่นี้ไม่ต้องบอก เดียวจะเครียดและ

กังวล" เราก็เลยไม่ได้บอกอะไรตาต๋อย ก็รอดูอาการกันไปก่อน

น้าแอ๋ห่วงตา เลยโทรลางานต่อจนกว่าจะรู้ผลแน่นอน ระหว่างนี้หมอเค้า

ตัดชิ้นเนื้อไปตรวจ และก็มีการตรวจเลือด เจาะเลือดตาต๋อยไปตรวจทุกวัน

สงสารตาจริงๆๆเลย ตอนเย็นแม่เลิกงานก็รีบขับรถไป รพ. พี่พลอยมาพร้อม

น้าอ้อ เปรมเลิกเรียนก็นั่งรถเลยมาที่ รพ. ยายณีกับน้าแอ๋ก็อยู่ที่ รพ.ทั้งวัน

วันนี้หมอให้น้ำเกลือและให้เลือดอีกถุง ทานอาหารอ่อนๆได้ เป็นอาหารของ

ทางโรงพยาบาล เป็นข้าวต้ม พอหมอบอกว่าทานน้ำกับอาหารได้

น้าแอ๋บอกว่าอย่างแรกที่ตาขอคือ ขอน้ำ 1 แก้วเลย กระหายน้ำมาก ๆ

ตาต๋อยเจาะเลือดบ่อยมากเจาะทุกวันจนบอกว่าตอนนี้สบายแล้ว

อย่างเจาะตรงไหนเจาะไปเลย เพราะเจาะจนข้อศอกช้ำเขียวไปหมด

และคืนนี้น้าแอ๋ก็นอนเฝ้าที่ รพ. อีก และแม่กับน้าอ้อก็กลับกันตอนประมาณ

สองทุ่มครึ่ง แม่ไปส่งยายกับเปรมที่บ้าน พี่พลอยมากับแม่ที่บ้านย่า

ศีลอยู่บ้านกับพ่อเด่น วันนี้ก็ไม่ได้ไป รร เพราะมีน้ำมูก และก็ตัวรุม

แม่ก็กลัวศีลไม่สบาย เพราะพาศีลไป รพ ด้วยทุกวัน

ตอนนี้แม่ก็ต้องไป รพ.ทุกเย็น เหนื่อยหน่อยแต่ก็ทนได้

จะพาศีลไปด้วย แต่ก็กลัวจะไม่สบาย

ต้องรอดูผลเนื้อของตาด้วยที่หมอตัดไว้ว่าเป็นยังไงบ้าง

ใจจริงแม่อยากอยู่ตอนที่หมอมาตรวจเพราะจะได้คุยกับหมอ

คงต้องไปตอนเช้าให้เจอหมอสักวันนี่หละ ...

ตอนนี้แม่มองว่า รพ.รัฐ ก็ดีเหมือนกันตรงที่หมอดูแลคนไข้ดีมาก

เพราะตาบอกว่ามาตรวจตอนดึกประมาณเที่ยงคืนทุกวัน และก็เช้า

ก็ขึ้นมาดูเองทุกเช้า และเรื่องการต้องพาไปตรวจหรือหมอสั่งให้ต้อง

ทำอะไรบ้าง พยาบาลก็ทำให้ดีทุกครั้ง

เอานะ ถึงแม้ความประทับใจแรกในการเข้ามันไม่ค่อยดีเท่าไร แต่ตอนนี้

เราก็เริ่มคุ้นกับระบบเค้าแล้ว มันก็ไม่ได้เลวร้ายอะไร เพียงแต่เราต้อง

ใช้เวลาเท่านั้นหละ ช้า แต่มีคุณภาพ ก็โอเคแล้วหละ  ตอนนี้แม่ก็รู้สึกดีๆ แล้วหละ

สำหรับรพ.นี้ วันนี้จะไปติดต่อเรื่องห้องพิเศษว่ายังได้อยู่หรือเปล่า

เพราะถ้าเป็นห้องเดียวก็จะสะดวกมากกว่านี้อีกนิด เพราะเราก็ต้องอยู่อีก

หลายคืน

หายเร็วๆ นะค่ะพ่อ

รักพ่อค่ะ

เอ๋