12/07/08

วันเสาร์นี้ แม่ทำงานครึ่งวัน แต่แม่ไม่ได้กลับบ้านพร้อมศีล

เพราะแม่จะไปเที่ยวตลาดคลองสวน100 ปี กับน้อง ๆ ที่ทำงาน

เค้าชวนกันไป จริงๆๆ เค้าชวนกันไปหลายหนแล้ว

แม่ก็รับปากเค้าเรื่อย พอถึงเวลาก็บอกปัดทุกครั้ง

จนเค้าว่าแม่อ่ะ ไม่ยอมไปไหนกับน้องๆ เพื่อนๆๆ

เฮ้อ ก็แม่ห่วงลูกอ่ะนะ อยากไปอยู่ แต่ก็ติดที่ลูก

แต่ครั้งนี้แม่ก็ยอมไปเพราะโดนแรงกระตุ้นหลายทาง

ก็เลยตกลงไป และแม่ก็บอกศีลไว้ล่วงหน้า

ว่าพอเรียนดนตรีเสร็จก็ให้กลับบ้านพร้อมพ่อได้เลย

และวันนี้ก็ถ่ายรูปกับน้องแผนกบัญชีที่สนิทที่สุดคนนึง

"น้องหนิง"  ลาออกจากงานบริษัท เพื่อไปเป็นข้าราชการ

ว่าไม่ได้เลย เพราะเป็นความฝันของเค้า ก็เลยไม่มีใครห้าม

แต่เสียดายเพราะน้องเค้าเก่งมาก ทำงานละเอียด

และที่สำคัญ เป็นตัวช่วยที่ดีของแม่จริงๆๆ

เป็นเพื่อนที่ติดรถแม่กลับบ้านมาลงหน้าซีคอนทุกเย็น

ถ่ายรูปเก็บไว้กัน ทำตัวเสมือนตัวเองเป็นวัยรุ่นจริงๆๆ

น้องหนิงคนสวยเมืองแพร่  ตอนนี้ไปทำที่จังหวัดตากซะแล้ว เสียดายจริงๆๆ

และวันนี้ก็ชวนหนิงไปด้วย แต่เค้าติดเจ้านายเค้าเลี้ยงส่งเลยไม่ได้ไปด้วยกัน

และแล้วแม่ก็ได้ไป ไปกับน้องๆ เอ็นจิเนียในออฟฟิศ

กับเลขาฯนายอีกคน ก็พาไปดูไซท์งานก่อนที่นิคมเวลโกร์ว

ผองเพื่อนร่วมทาง แม่คบเด็ก ๆ ทั้งนั้น อายุแต่ละคน ห่างกว่าแม่เป็นสิบปี

 

เป็นเอ็นจิเนียกันทุกคน ยกเว้นน้าตู่ เป็นเลขานาย ศีลเจอทุกเสาร์อยู่แล้ว

 

น้านุชนี่แก่กว่าพี่พลอย 2 ปี เพิ่งจบมา จากพระนครเหนือ เด็กสมัยนี้เก่งจริงๆๆ

 

กองทัพเดินด้วยท้อง น้าโอ๋แนะนำร้านนี้ อยู่ทางเข้า เอแบค บางนา

 

อร่อยจริงๆๆ สมกับคำแนะนำ

 

 

อิ่มท้องก็ไปต่อ และก็ไปถึงจุดหมาย

 

ตลาดคลองสวน 100 ปี

 

 

และก็ถ่ายรูปสะพานสูง

 

มันเสียวจริงๆๆนะ เพราะเดินไปข้างบน ไม้มันลั่น

 

เอ่อ อาจเพราะน้ำหนักของใครบางคน

 

อยู่ข้างบนได้พักเดียวต้องรีบลง กลัวหล่น

 

 

และก็มานี่เลย ร้านกาแฟแป๊ะหลี

 

แป๊ะหลี น่ารักมากเชียวหละ อายุ 85 แต่ยังแข็งแรงอยู่เลย

 

ขอถ่ายรูปด้วย ก็มืออาชีพจริงๆๆ

 

 

ก็แวะนั่งพักร้อนดื่มกาแฟกันก่อน เดียวมาไม่ถึง

 

แต่พอออกจากร้านแป๊ะ แม่ก็เวียนหัว สงสัยเพราะกาแฟ มันหวานมากไปอ่ะ

 

เลยทำเอาเวียนหัว อากาศร้อนด้วย เลยมึน ๆ เลย

 

เดินจนสุดตลาด ก็ได้มาแค่เนี้ยเอง

 

เพราะแม่กระดี้กระด้ามาก เพราะเจอขนมและของเล่นที่เสมือนเคยเล่น

 

ตอนเด็ก ๆ เลยซื้อมาซะเยอะจนน้องๆ ถาม พี่ซื้อไปไหนเยอะแยะ

 

เลยบอกว่า พี่อ่ะ ลูก 3 หลานอีกเป็น 10

 

 

 

สรุปมา ก็ได้มาเท่านี้ เพราะเริ่ม ๆ ปวดหัว เวียนหัว เหมือนเมารถเลย

 

ตอนแรกจะไปวัดหลวงพ่อโสธรด้วย แต่มันร้อนเหลือเกิน

 

และกว่าจะไปถึงวัดหลวงพ่อ ก็คงปิดแล้ว เลยติดกันไว้ก่อน

 

น้าโอ๋ก็พากลับบ้านกัน แม่จำทางได้แล้ว วันหลังแม่จะขับรถพาลูก ๆ ไปเที่ยวเอง

 

และน้าโอ๋ก็มาส่งแม่ที่เซ็นทรัล และแม่ก็ขับรถมารับศีลที่บ้านย่า

 

เราก็กลับรามอินทรากัน เหนื่อย แต่แม่ก็สนุกนะ

 

ก็นาน ๆ ขอโอกาสแม่สักทีหละกันลูก

 

ไดของลูกวันนี้เลยเป็นแม่ทั้งหมด

 

ก็ขอแม่สักวันนะจ๊ะเด็ก ๆ

 

ยังไงแม่ก็รักลูกอยู่แล้วจ๊ะ

 

แม่เอ๋

 

 

 

หนิง พี่รักหนิงนะ เฮ้อ วันนี้เราเลยบ่อน้ำตาแตกทั้งคู่

 

และพี่ก็ไม่มีใครฟังพี่บ่น ไม่มีใครให้พี่กดสายในและก็เมาส์ๆๆๆๆ

 

และที่นี้เวลาพี่เอ๋มีปัญหา จะปรึกษาใครหละเนี่ย หนิงเป็นคนฟังที่ดี

 

เป็นคนที่คอยดึงแขน ดึงขา รั้งเวลาพี่ของขึ้นทุกที เป็นเพื่อนเดินช้อปตอนเที่ยงๆ

 

และพอถึงเวลาไป เวลามันก็เร็วจริงๆๆ

 

เฮ้อ คิดถึงนะจ๊ะ โชคดีในตำแหน่ง นักวิชาการ 3 นะน้อง

 

และพี่จะไปเที่ยว ไปหานะจ๊ะ ศีลคงคิดถึงน้าหนิงแย่เลยอ่ะ