9 ก.ค.51

วันนี้แม่มีเรื่องตื่นเต้น ให้มือเท้าเย็น เล่นเอาอารมณ์ตื่นตัวเลย

เรื่องของเรื่อง คือตอนเย็นเลิกงานวันนี้แม่ขับรถกลับบ้าน

ก็ถนนหลังเซ็นทรัลที่ออกแยกอุดมสุข ถ.ศรีนครินทร์

ก็ถึงทางแยกอ่ะ รถก็หยุดให้ตรงไป แม่ก็ขับตามหลังคันหน้าไป

แล้วก็มีมอเตอร์ไซด์ ไอ้เด็กแวนซ์ บ้า ดันทะลึ่งขับมาตัดหน้าซะงั้น

โอ้ย มือเท้าแม่เย็นไปหมดเหยียบหัวทิ่มเลย ส่วนไอ้เด็กนั่นก็ดีนะที่

มันเบรค ไม่งั้นแม่คงยังไม่ได้มานั่งเขียนไดหนูอยู่นี่แน่ๆๆ

เฮ้อ ตกใจหมดเลย ขับรถออกมายังใจสั่น ๆ เลย

แม่ลืมแม้กระทั่งตอนเบรคด้วยความตกใจ ก็ไม่ได้บีบแตร "ด่ามัน"

มันยังมีหน้าหันมามองหน้าอีกนะ เฮ้อ มันไม่เสียดายชีวิตมันมั่งหรือไง

เซ็งจิต จริงๆๆๆ  ดีนะคันหลังเค้าก็เบรคได้เร็ว ไม่งั้นโดนชนหลังแน่ๆๆ

เฮ้อ หมู่นี้ไม่รู้เป็นอะไร มีเรื่องเข้ามาได้ทุกวัน

ไม่เรื่องโน้น ก็เรื่องนี้ เป็นมา 3-4 วัน แล้ว

ทำเอาแม่เซ็ง ๆ เครียดไปหลายวันเลย วันนี้ว่าอุตสาห์ทำใจได้

ปลดปล่อยตัวเองออกจากจิตที่ทำให้ทุกข์แล้วนะ  เพราะไม่อยาก

ให้ตัวเองจมอยู่กับความเครียด อยู่กับความคิด ความทุกข์ในใจ

ดูซิ พอจะปลดปล่อยได้บ้าง ก็ยังมีเหตุซะอีก สงสัยต้องทำบุญใหญ่แล้ว

นึกไปร้อยแปด ถ้าชนมัน จะเป็นยังไง เรื่องอีกมากมายคงตามมา

วันนี้ก็ขอเป็นการระบายความในใจของแม่นะลูก

คงระบายได้แค่นี้หละ เพราะขุ่นมัวเหลือเกิน ไอ้น้ำขุ่นในใจที่มันอยู่ข้างใน

แม่ก็พยายามที่จะไม่ให้มันออกมาก่อกวน เพื่อตัวเองจะได้สงบ

และก็พยายามอย่างมาก ถึงได้เป็นปกติ แต่ก็มีเหตุให้ตกใจ

และก็ขุ่นใจอีก พอคิดเรื่องนี้ ไอ้เรื่องเดิม ๆ ที่พอจะทำใจมันก็มาก่อกวนอีก

เฮ้อ เฮ้อ เฮ้อ