20/6/08

เพื่อเธอที่รัก

เธอคนนี้

อีก 2 วัน

22 มิถุนายน 2551

เธอจะมีอายุ  14 ปี เต็ม

5555

แม่ความจำดีมาก คิดว่าลูกอายุ 15 นับผิด1

และเปรมก็มานั่งกรอกหูแม่ว่าจะไปทำบัตร 2

ก็เลยคิดว่าลูกชายอายุ 15

โธ่เอ้ย เด็กน้อยอยากเป็นหนุ่ม อยากมีบัตรส่วนตัว

เลยทำให้แม่เขวเลย

เป็นหนุ่มน้อย อายุ 14 ขวบปีเต็ม

เปรมเป็นเด็กเลี้ยงง่าย ตั้งแต่เกิด

แม่ทำงานจนวันสุดท้าย

ดีนะ วันที่เปรมเกิด เช้าวันนั้นแม่ปวดท้องเลยหยุดงาน

และด้วยความบ้าพลัง ทำงานบ้าน แกะมุ้งลวดมาขัด

น้ำเดินเลยทีนี้ เป็นเรื่อง

โทรตามกันให้วุ่น

อยู่บ้านคนเดียว ตนเป็นทีพึ่งแห่งตน

แต่รบกวนคนข้างบ้านเรียกTaxi ให้มารับที่บ้าน

แวะรับน้าอ้อ (น้องสาวแม่) ซึ่งทำงานใกล้บ้าน

และเป็นทางผ่าน ให้ไปเป็นเพื่อน

ตอนนั้นแม่ฝากท้องเปรมที่ รพ.ราชวิถี

ฝากพิเศษ

แม่ทำบัตรกับที่ ราชวิถี เวลานัดตรวจ

คุณหมอนัดตรวจคลีนิคของคุณหมอเอง

และมาคลอดที่ ราชวิถี รพ.รัฐบาล

พยาบาลใจดีมาก ๆ พาไปทำตามขั้นตอน

ระหว่างนั้นก็ให้น้าอ้อโทรตามหมอตลอด

คุณหมอทำงานที่ รพ.อื่นด้วย ก็โทรตาม

แม่แทบจะให้โทรตามทุก  ๆ 10 นาทีเลย

แม่ไปนอนรอในห้องรอคลอดพิเศษ แต่ก่อน

ที่จะไปห้องรอคลอด แม่มองเห็นแม่ ๆ คนอื่น นอน

รอหมอกันหลายเตียงมาก นั่นอาจเป็นแบบไม่ได้ฝากพิเศษ

ระหว่างที่รอหมอในห้อง ก็มีอีกเตียงนึงเข็นมานอนข้างๆ

หมอยังไม่มาเลย มีแต่พยาบาล และนักเรียนพยาบาล

แม่ก็ร้องปวดๆๆๆ หมอไม่มาซะที

แต่เตียงข้าง ๆ ไม่ร้องเลย และไม่ถึง 20 นาที

เด็กก็ออกมาแล้วอ่ะ มีพยาบาลกับนักเรียนพยาบาล

ทำคลอดให้อยู่ เวลาตอนนั้น แม่อึ้ง ลืมเจ็บของตัวเองเลย

เสร็จแล้วเค้าก็เข็นเตียงออกไป

แค่เนี้ย

และวันนั้นก็ผ่านไปด้วยดี แม่ใช้วิธีบล็อคหลัง

เพราะไม่สามารถคลอดเอง กลัว เจ็บ สมัยพี่พลอยก็บล็อค

พอเปรมออกมา ก็ดีใจ ตื้นตัน ได้ลูกชายมาเชยชม

หลังจากพยาบาลเอาเปรมไปทำความสะอาด

คุณหมอก็ทำแผล เย็บแผล แต่คุณหมอทำไป สอนไป

อธิบายไป ให้นักเรียนพยาบาลฟัง

เพลินกันหละ

และตอนออกจาก รพ. พ่อไปจ่ายสตางค์

เป็นค่าคลอดที่ถูกมากๆ เสียค่าคลอดและค่ารพ.

แม่จำไม่ได้ แต่ว่าถูกมาก ประมาณ 800.- กว่าบาทได้

แต่ใส่ซองให้คุณหมอที่ฝากพิเศษ 7,000.-

เป็นราคาเมื่อ 14 ปีที่ผ่านมา

เพราะแม่อยู่ห้องรวม เป็นห้องรวมที่แยกจากคนไข้อื่น

เพราะเป็นห้องสำหรับคนไข้ติดเชื้อ

 เนื่องจากแม่เป็นไวรัสตับอักเสบ และห้องเดี่ยวเต็มหมด

แต่โชคดีว่า

เป็นห้องรวมที่นอนกันแค่ 3 คนเอง

สบาย ๆ มีตั้ง 8 เตียง

และแม่ก็เลี้ยงเปรมมาจนโต มีช่วงที่เราแยกกันอยู่บ้าง

ระหว่างอายุเปรมประมาณ 2 -3 ขวบ เพราะแม่ทำงาน

ก็ต้องฝากเปรมไว้ที่บ้านตากับยาย

เปรมก็เลยติดตากับยาย มากกว่าแม่

พอเปรมเข้า รร. แม่ก็รับเปรมกลับมาอยู่ด้วยกัน

เปรมเป็นเด็กดี ไม่ค่อยงอแงกับแม่ ช่วยเหลือทุกคน

เชื่อฟังพ่อแม่ เชื่อฟังตายาย ปู่ยา

เชื่อฟังพี่พลอย (กลัวกว่าแม่อีกอ่ะ)

และเป็นพี่ที่ดูแลน้อง น้องจะให้ทำอะไรให้

ให้เล่นอะไรด้วย ก็ยอมเล่นด้วยกับน้องตลอด

บางทีก็มีโกรธน้องที่น้องเอาแต่ใจ

แต่ก็จะยอมให้น้อง เพราะรักน้อง

เป็นคนที่ อะไรก็ได้ สำหรับทุกคน

ตามใจทุกคน

เปรมอาจจะคิดว่าแม่ไม่รักเพราะเปรมเป็นพี่คนกลาง

แต่แม่ก็จะพูด จะกอด จะอธิบายให้เปรมฟังบ่อยๆ

ว่าแม่อาจะไม่เห่อ เอาใจใส่เปรมมากเท่าพี่พลอย

เพราะพี่พลอย เป็นผู้หญิง ถึงโตแล้วแม่ก็ยังต้องห่วง

แม่อาจดูแลน้องศีลมากกว่าเปรม

ก็เพราะว่าน้องยังเล็ก

เปรมอาจบอกว่า แม่ก็มีข้ออ้างได้ตลอด

แม่อยากบอกว่า

แม่รักเปรมเสมอจ๊ะ เป็นลูกชาย แม่อาจห่วงเรื่องภัยต่างๆ น้อย

กว่าพี่พลอย สนใจเอาใจใส่ในเรื่องเล็ก ๆ น้อย ๆของเปรม

น้องกว่าน้องศีล

แต่แม่ก็รัก และเอาใจใส่ ดูแล เปรม ไปตามวัยของเปรม

แม่ก็ห่วงเรื่องเกี่ยวกับวัยรุ่น ที่จะชักจูงเปรมไปในทางเสียๆๆ

ห่วงเรื่องคบเพื่อน ห่วงเรื่องจิตใจที่อาจอ่อนไหว

ในช่วงวัยรุ่น ไม่อยากให้เปรมทดลอง หลงผิดไปกับอบายมุข

แม่ก็ดีใจที่เปรมเป็นวัยรุ่นติดแม่

ดีแล้วลูก ติดแม่ ดีกว่าติดหญิงนะ

55555

มันยังไม่ถึงวัยนะครับ แม่ก็ห่วง คอยถามอยู่เรื่อย

มันอาจเป็นเรื่องของวัยรุ่น ที่เริ่มโตเป็นหนุ่ม ก็ต้องมีบ้าง

แม่ก็คอยถาม คอยมอง คอยดู อยู่ห่าง ๆ

แม่รักลูกเท่ากันทุกคนครับ

ห่วงใยกันคนหละอย่าง

บางครั้งเปรมทำผิด แม่ก็ต้องดุ ต้องลงโทษ

แม่ตีเปรม เปรมร้องไห้ ในอกแม่ก็ร้องไห้เสียใจ

เหมือนกันนะครับ

อย่าน้อยใจแม่เลยนะลูก

แค่ลูกคิดว่าแม่ไม่รัก แม่ก็เสียใจแล้วหละ

บางครั้งแม่ก็ไม่รู้ว่าจะสอนเปรมยังไง

เพราะเปรมเป็นเด็กผู้ชาย บางทีก็เป็นเรื่องยาก

ที่แม่จะสามารถเข้าใจได้ ก็ต้องอาศัยให้พ่อดูแล สอนกันไป

อารมณ์เด็กผู้ชาย บางทีก็ยากเกินจะเข้าใจแต่

แม่ก็พยายามจะเข้าใจ นะ ลูก เพื่อที่เราจะได้เข้าใจกัน

มอง และเห็น และคิด ไปในทางเดียวกัน

จะถึงวันเกิดแล้ว

มีความสุขมากๆ นะครับลูกชาย

ทุกอย่างที่ลูกอยากได้ ที่ลูกอยากทำ

แค่ลูกบอกแม่ และเป็นเรื่องที่ถูกต้อง สมควร

ไม่ยากเกินกำลังของแม่ แม่ก็ทำให้ลูกได้ครับ

เรารักกันนะครับเจ้าลูกชาย ขอให้เราอย่ามีความลับต่อกัน 

มีแม่เป็นเพื่อน สามารถพูดคุย บอกเล่าแม่ได้ทุกเรื่อง

แม่เป็นที่ปรึกษา เป็นศิราณี เป็นตู้ ATM เป็นเสมียนพิมพ์งาน

เป็นทุก ๆ อย่างให้ลูกอยู่แล้ว

สำหรับลูก แม่เป็น 7-11 เปิดตลอด 24 ชั่วโมงอยู่แล้วครับ

รักเปรมครับ

แม่เอ๋