วันจันทร์ที่ 17 มีนาคม พ.ศ.2551

รักใส ๆ หัวใจ 4 ดวง

ตั้งชื่อให้มันเก๋ไก๋ ไปงั้นหละ

ก็แหม หัวใจแม่ ก็มีคนรัก ที่ต้องดูแล เอาใจใส่ ก็มีลูกๆ 3 คน กับพ่อของลูกอีก 1 คน

ระยะเวลาที่ผ่านมาก็ตั้งแต่ต้นเดือนมา ที่ทั้งแม่เอ๋ พ่อเด่น และศีลไม่สบาย

แม่ก็ไม่ได้อัพไดอารี่ของศีลเลบ แบบว่ามันมีเรื่องราววุ่นวายในใจ

มีเรื่องต้องคิดมากมาย มีเรื่องทั้งเครียดทั้งกังวลเรื่องลูก ๆ หลายอย่าง

อีกทั้งที่ทำงานก็งานเยอะ เนทที่ทำงานก็ช้า กว่าจะเข้ามาก็ใช้เวลานาน

ถึงบ้านกว่าจะได้เข้าเนทก็ต้องรอศีลหลับ บางทีแม่ก็หลับไปพร้อมศีล

หรือถ้าเนทก็มัวแต่ไปเพลินกับ hi5 แวะทักทายคอมเม้นท์เพื่อน ๆ

พอจะมาเขียนได ก็ง่วงแล้ว อะไรปานเนี้ย...ก็ว่ากันไป

จากวันที่ 5 - 16 มี.ค. ที่ผ่านมา

เด็ก ๆ ปิดเทอมใหญ่หัวใจว้าวุ่น โดยเฉพาะหัวใจคนแก่คนเฒ่าที่บ้าน

อย่างปู่กับย่า ก็ต้องทำใจ ทั้งซน ทั้งรื้อของเล่น ทั้งกระโดดเอะอะโวยวาย

ทั้งเรื่องดูทีวี ที่ปกติ ปู่กับย่า กลาวันก็จะดูข่าวบ้าง ละครตอนบ่ายบ้าง

แต่พอปิดเทอมปุ๊บ วงจรชีวิตประจำวัน เปลี่ยนปั๊บ ต้องมานั่งดูการ์ตูนกับเด็ก ๆ

ดูช่อง การ์ตูนเนทเวอร์ท กันทั้งวัน นั่นหละ แต่ด้วยความรักหลานนะ

ไม่บ่นสักคำ ก็นั่งดูกับหลานนั่นหละ...กว่าจะเปิดเทอม ปู่กับย่าก็คงรู้จักตัวการ์ตูน

เยอะแยะ ไม่ว่าจะเป็น เบนเท็น ทอมกับเจอรี่ โคนัน แบ๊ทแมน แกงค์เด็กข้างบ้านฯลฯ

เพลิดเพลินเค้าหละ ปิดเทอมเวลาของเค้านี่เนอะ..ว่ากันเรื่องของลูก ๆ ที่ผ่านมานะ

พี่สาวคนโต พี่พลอย

ช่วงต้นเดือนยังสอบอยู่ สอบเสร็จประมาณวันที่ 7/3/51 บ่นกับแม่ทุกวัน

ข้อสอบยากมาก ๆ เลยแม่ แม่ทำใจนะเผื่อหนูไม่ผ่าน จ้า...แม่จะทำใจนะ

แม่ก็ได้แต่ให้กำลังใจลูกนั่นหละ ได้แค่ไหนก็แค่นั้นนะลูก แม่สัญญาว่าจะไม่บ่นไม่ว่า

เพราะแม่เห็นแล้วว่าลูกขยันอ่านหนังสือ เคร่งเครียดกับตำราจริงๆๆ ถ้ามันจะไม่ได้

คะแนนดี ๆ ก็เราทำเต็มที่แล้วนะลูก ใครจะไปว่าลูกได้หละ..

หลังจากสอบเสร็จพี่พลอยก็ยังต้องไปจุฬาฯ ทุกวัน กลับบ้านประมาณ 2 ทุ่มทุกวัน

เพราะเตรียมงาน ประชุมงานเรื่องจัดค่าย มารีนแคมป์ของคณะฯ

พี่พลอยมีตำแหน่งเป็นเลขาฯของกรรมการจัดงานชุดนี้ ก็วุ่นเรื่องเอกสารต่าง ๆ

เหนื่อย แต่ก็สนุกเค้า แต่แม่ก็ห่วงพลอยหละ เพราะกลับบ้านค่ำทุกวัน

และก็มีไป ผ่อนคลายบ้าง โดยการไปดูละครเวที บางรักซอย 9 แม่ก็ไปรอรับกลับ

ประมาณ 4 ทุ่มกว่า ๆ ไปส่งเพื่อนพลอยเข้าหอด้วยที่สามย่าน และก็กลับบ้านเรา

วันศุกร์ที่ 14 ที่ผ่านมาพี่พลอยก็ไปนอนหอที่จุฬา เพราะวันรุ่งขึ้นวันเสาร์เป็นวันแรก

ของงานค่ายต้องไปเตรียมงาน และไม่อยากให้แม่ไปส่งเช้าวันเสาร์มันเช้ามาก

เลยขอนอนที่หอดีกว่า แม่ก็ไม่ว่าอะไร พี่พลอยจะทำกิจกรรมค่ายอยู่ที่คณะประมาณ

2 - 3 วัน และก็ต้องพาน้องๆ ไปทำกิจกรรมกันต่อที่อ่างศิลา มีดำน้ำกันด้วย

วันเสาร์บ่าย ๆ พี่พลอยโทรหาแม่บอกว่าเกรดออกแล้ว แม่ แม่ก็ใจวาบๆ กลัวลูก

ได้เกรดไม่ดี แม่ไม่เท่าไร กลัวลูกจะเสียใจมากกว่า แต่พี่พลอยแกล้งแม่ พูดเหมือน

ได้เกรดไม่ดี ทำเสียงสั่น ๆ และก็มาทำเสียงดีใจใส่แม่ว่า  

"หนูได้ 3.34 นะแม่ ผ่านหมดทุกวิชา" เสียงใส หัวเราะร่าเลยหละ..

เฮ้อ หมดไปอีกหนึ่งห่วงนะลูก ได้เกรดดีๆ มาชื่นชม ไม่ต้องมาทุกข์กังวัลหมดสนุก

จะได้ทำค่ายได้สนุก ไม่มีอะไรมาเป็นกังวลนะลูกสาวแม่

ส่วนเจ้าลูกชาย พี่เปรม

ปิดเทอมก็ว้าวุ่นเหมือนกัน..ตื่นสาย ตื่นมากินข้าว เล่นเกม ออนเอ็ม เล่นเกม ทั้งวัน

บอกว่า แหม ปิดเทอมแล้วแม่ เปรมก็เล่นแค่ตอนนี้หละ เดียว เดือนหน้า เปรมก็ต้อง

ไปเรียนพิเศษทุกวันแล้ว และไม่ได้เล่นทั้งวันนะ เปรมก็สอนให้ศีลทำแบบฝึกหัด

ตามที่แม่สั่งไว้ด้วย ..มันเถียงเป็นชุด ๆๆ แม่ก็ตามใจลูกซะขนาดนั้น จะว่าอะไรได้หละ

แม่นะไม่ว่าเปรมหรอก ถ้าเปรมรู้จักแบ่งเวลาเป็น แม่บ่นบ้างไปตามหน้าที่ของแม่

ที่ต้องบ่นลูกก็เท่านั้นหละ ไม่อยากให้เล่นเกมทั้งวัน ตาจะเสียเอา แต่เปรมก็เล่นบ้าง

ปิดบ้าง พอปิดเกม ก็มาดูหนัง ดูซีดีไป สบายเค้าหละ อิจฉาเด็ก ๆ จริงๆๆ

เปรมก็ยังไม่รู้เกรด รู้ว่าผ่านหมดทุกวิชา จะรู้ว่าได้เกรดเท่าไร ก็คงเปิดเทอมมั้ง

เจ้าน้องคนเล็ก น้องศีล

กิจวัตรของศีลก็นอนดึก ตื่นสาย แม่ไปทำงานแล้วศีลยังไม่ตื่นเลย

กลางวันก็จะดูหนัง ดูการ์ตูนกับพี่ ๆ มืองี้จองรีโมทไว้เลย

เย็น ๆ ก็จะเล่นกับเพื่อน ๆ แกงค์ของเค้าที่สนามหน้าบ้าน

กลางคืนแม่กลับถึงบ้านก็จะป้อนข้าว อาบน้ำ และก็ปิดท้ายก่อนนอน

ด้วยการหัดทำการบ้าน แบบฝึกหัด กลางวันมีพี่เปรมช่วยติวบ้าง

ศีลจะสอบวันพรุ่งนี้แล้ว (18/3/08) แม่ก็คงลาหยุดเพื่อพาศีลไปสอบ

เมื่อวานวันอาทิตย์ แม่ก็พาศีลไปดูที่โรงเรียนมา ให้ไปดูสถานที่ ศีลจะได้คุ้น

ถ่ายที่ รร. ตอนไปดูเมื่อวันอาทิตย์ที่ผ่านมา ศีลผมยาวเชียวดูเป็นหนุ่มเลยนะ.

ไม่มีอาการตื่นเต้น ศีลก็ตื่นตาตื่นใจ ชอบสนามเด็กเล่น ชอบสระว่ายน้ำ

ก็ได้เท่าที่ได้หละกันนะลูก ถามว่าแม่คาดหวังลูกมั้ย ก็มีบ้าง แต่ไม่ซีเรียสมาก

แต่ก็อยากให้ลูกเข้าได้นะ เฮ้อ มันยังไงน้อใจหนอใจ เอาเป็นว่า แม่ก็อยากให้ลูก

สอบได้หละกันนะ ถ้าลูกได้เรียนทีนี่ ก็ดี เรียนยาวจนถึง ป.6 แต่ถ้าลูกสอบไม่ติด

เราสัญญากันไว้ หมายถึงพ่อกับแม่ จะไม่เครียดกัน ก็พาลูกไปเรียนพิเศษกับ

คุณครูนิด ตามโปรแกรมเดิม ทุกวันอาทิตย์ เพื่อติวลูกเตรียมสอบ ป.1 ใหม่

ถ้าแผน 1 ศีลสอบไม่ติดที่สาธิต มศว.ประสานมิตร ศีลก็เรียนติวเพื่อต่อแผนที่ 2

คือติวเตรียมสอบเข้าที่ เซนดอมินิก กับอัสสัมชัญ สำโรง ก็ทีนี้พ่อกับแม่ก็เหนื่อยหน่อย

วันอาทิตย์ชีวิตเราก็จะต้องปรับเปลี่ยนกันอีก เพราะต้องพาศีลไปส่งเรียนที่บ้านครูนิด

ตั้งแต่ 9 โมง ยัน บ่าย3 และมารับศีล เฮ้อ ชีวิตเด็กนักเรียนสมัยนี้ อดทนไว้...

เรื่องของแม่

ป่วยไปหลายวัน แม่ป่วยก็ยังมาทำงาน แต่พ่อเด่นป่วยหยุดงาน

ไป 2 วัน อิจฉาซะจริงๆๆ ตอนนี้หายดีกันหมดแล้ว  เรื่องของแม่ในช่วงที่ผ่านมาก็

มีให้ตื่นเต้น เมื่อวันจันทร์ที่ผ่านมา (11/3/51) ขับรถออกจากที่ทำงานที่เซ็นทรัล

บางนา เพื่อจะกลับบ้าน รถเสียอีกแล้ว ดีนะมีน้องที่ทำงานนั่งมาด้วย

มาเสียตรงทางเนินขึ้นสะพานก่อนจะถึงไฟแดงเสรีฯ ดับเฉย ๆ ซะงั้น เข้าซ้ายได้

ทันพอดี  เฮ้อ นั่งเซ็งกันอยู่บนรถเลย โทรตามพ่อเด่น ดีที่ใกล้บ้านนะ

แม่ก็มาเปิดกระโปรงรถดู ดูไปงั้น ไม่รู้หรอกว่าเพราะอะไร แต่คราวนี้ไม่ใช่ความร้อน

พ่อเด่นมาดู ก็เช็ค ๆ ๆ ปรากฎว่าเป็นสายพานทามมิ่ง เฮ้อ เสียเงินอีกแล้ว

นี่หละสุดเซ็ง แม่ก็ยืนเป็นนางงามรอพ่อเด่นมาดูรถ ตั้งแต่ 17.45 จนถึง 18.50

พ่อเด่นโทรหาอู่ บอกให้เค้ารอก่อน อย่าเพิ่งปิด จะเอารถไปส่ง ก็เรียก แท๊กซี่

ให้ลากไป แม่ก็นั่งไปกับแท๊กซี่ กับศีล ศีลตามมากับพ่อเด่น ส่วนพ่อเด่นก็นั่งรถแม่

มา เสียค่าลากไป 200.- คนขับบอกว่า เท่าไรก็ได้ครับ เลยไม่รู้จะให้เท่าไร เลยให้ไป

200.- สบายใจ เอารถเข้าอู่ เราก็กลับบ้านกัน วันรุ่งขึ้นพ่อเด่นมาส่งแม่ที่ทำงาน

และก็ไปดูรถให้ และโทรหาแม่ตอนบ่าย ๆ ว่าเรียบร้อยแล้วนะ จ่ายมา 3,500 บาท

น่ารักจริงๆๆ เถียงเรื่องใครจ่ายอยู่พักนึง ด้วยสามัญสำนึก และความรับผิดชอบ

เลยบอกว่าจ่ายเองก็ได้ เดียวเราค่อยมาทะยอยเบิกทีหลังก็ได้เนอะ ......

2-3 วันมานี้ แม่เป็นโรคปวดหลังมาก ปวดด้านขวา ตั้งแต่คอมาไหล่มาหลัง

สงสัยจะนอนพลิกผิดท่าไป เพราะศีลนอนดิ้นมาก แม่ก็คงหลับและดิ้นไปกับศีล

เลยอาจพลิกเส้นเอาก็ได้ ปวดมากจริงๆๆ ต้องให้เพื่อนที่ทำงานนวดให้ทุกวัน

เพราะหันข้างไม่ได้เลยปวด ว่าจะไปนอนให้เค้านวด ก็ยังหาเวลาให้ตัวเองไม่ได้เลย

ตอนนี้ก็ยังปวด ๆ แม่ก็อาศัยเวลานอน เอาหมอนมาหนุนหลังไว้ ช่วยหายปวดได้บ้าง

เฮ้อ และแล้วก็อัพเสร็จจนได้ แอบนั่งอัพไดอารีที่ทำงานนะเนี่ย

ตั้งแต่เที่ยงครึ่ง เปิดไว้ อัพและค้างไว้ และก็มาต่อ ทำงานไปด้วย

จนตอนนี้ 4โมง 13 นาที ก็เสร็จซะที เดียวมาอัพอีกทีตอนฟังผลของศีลหละกัน

ขอทำใจก่อนนะ..

คิดถึงพี่พลอยจัง กว่าจะกลับตั้งวันศุกร์

รักลูกจ๊ะ

แม่เอ๋