EDIT

เมื่อคืนอัพแล้วอ่ะ แต่มันเซฟไม่ได้เลยมานั่งเขียนใหม่

อีกรอบที่เขียนไว้หายหมดเลย

24 - 25 มกราคม 2551

เด็ก ๆ ไป รร. กันตามปกติ

ชีวิต ดำเนินไปตามเหตุการณ์ประจำวันในแต่ละวัน

ไม่มีเรื่องแปลก ๆ ใหม่ ๆ เข้ามา เพราะเราก็อยู่กันในแบบเดิม ๆ

เบื่อมั้ย ....เบื่อเหมือนกัน มันก็คงเป็นปกตินะ ที่บางทีทำอะไรที่ซ้ำๆกัน

ก็อาจเบื่อหน่ายได้ แต่ว่า แม่ไม่เบื่อที่จะเลี้ยงลูกนะจ๊ะ ยังไง ยังไงก็ไม่เบื่อจ๊ะ

หน้าที่ของแม่ที่ทำให้ลูก เป็นหน้าที่ถาวรจ๊ะ ไม่มีการปลด ไม่มีการไล่ออก

ไม่มีเงินเดือน ไม่มีโบนัส  ทำด้วยใจ ทำด้วยความรัก

ก็แค่บ่น ๆๆๆ เท่านั้นเอง บ่นไปเรื่อยหละ ช่วงนี้แม่เจอเรื่องงานยุ่ง ๆ

เรื่องคนที่ต้องยุ่งกับงานของแม่ เรื่องงานที่ต้องทำให้ผ่านไปด้วยดี

เจอคนที่พูดกันไม่ค่อยรู้เรื่อง นั่นหละน่าเบื่อที่สุด อีกพวกคือพูดซ้ำ พูดซาก

วันนี้แม่ก็พูดจาแรงๆ กับ engineering ของบริษัทฯ เฮ้อ เรื่องไม่เป็นเรื่อง

เช้า ๆ มาก็มาทำอารมณ์เสียใส่เรา มาขึ้นเสียง แม่ก็เลยใส่กลับ

สุดท้าย เค้าก็ขอโทษแม่ แม่ก็ไม่ได้โกรธจริงจังอะไร แม่ก็เป็นรุ่นพี่เค้า

เค้าก็เรียกแม่ พี่เอ๋ พี่เอ๋กันทุกคน แบบว่าแม่อาวุโสสุดนั่นหละ

และเค้าก็ส่ง SMS มาขอโทษแม่ ก็จบ เพราะแม่นะโกรธใครไม่เคยถึง

ชั่วโมงหรอก มันเหนื่อยนะลูก การที่เราทำให้ตัวเองหงุดหงิด

อารมณ์เสีย หรือโกรธ หรือทะเลาะกับใคร แล้วไม่ได้พูดกันนะ

มันเครียด มันเหนื่อย ถ้าแม่ทะเลาะกับเพื่อน และเค้าไม่พูดกับเรา

แม่ก็จะเข้าไปง้อ เข้าไปแหย่ ให้เค้าพูด ให้เล่นด้วย ไม่งั้นมันคง

เครียดนะ มีแต่มองหน้ากันแล้ว หน้าบึ้ง ๆ ไม่พูดไม่จาเนี่ย

แต่ไม่รู้เป็นไง ดีกับได้ทุก ๆ คน แต่ถ้าแม่ทะเลาะกับพ่อเด่น

แม่ก็ไม่เคยง้อสักที แบบว่า เพราะยังไม่ทันได้ง้อ พ่อก็ชิงง้อซะก่อนแล้ว

แม่เลยไม่เสียฟอร์มไงจ๊ะ พูดเรื่องลูก ๆ ไงมาจบเรื่องแม่หละเนี่ย

26 มกราคม 2551

วันเสาร์แบบนี้ก็ทำงานเหมือนเดิมค่ะครึ่งวัน

ศีลเรียนดนตรีกับพ่อเด่นเสร็จแล้วก็ไปงานขึ้นบ้านใหม่ญาติผู้พี่พ่อเด่น

มีพี่ ๆ น้องๆ หลายคนมาจากเชียงราย แม่ตามไปตอนเลิกงานแล้ว

ไปถึงก็ไม่ทันพระแล้ว ก็ได้กินต่อจากพระหละกัน

กว่าจะได้กลับบ้านกันก้เกือบบ่ายสามเพราะพาศีลมานอน

ศีลตื่นนอนตอนเย็นเกือบห้าโมงเย็นก็กลับไปบ้านงานอีกครั้ง

กินข้าวเย็นอีกมื้อและแม่ก็กลับบ้านรามอินทรากับพี่เปรม

วันนี้ศีลติดลมอยากเล่นกับพี่ๆ รุ่นเดียวกัน เลยขออยู่บ้านย่ากับพ่อเด่น

แม่เลยตามใจ

27 มกราคม 2551

เช้าวันอาทิตย์แม่ตื่นแต่เช้า 6.30 น.

ไปใส่บาตรกับพี่พลอย และพี่เปรียว ส่วนเปรมปลุกเท่าไรก็ไม่ตื่น

เลยตามใจให้นอนไป กลับมาจากใส่บาตรแม่ก็กรวดน้ำ

และก็เอาผ้าในตระกร้ามาใส่เครื่องซัก เรียบร้อยก็นอนต่อ

ตื่นอีกทีเกือบเที่ยง นอนได้เยอะจริงๆๆ ก็แก้ตัวไป จริงๆ ขี้เกียจต่างหาก

ตื่นมามีเด็ก ๆ ช่วยกันเอาเสื้อผ้าตากแล้ว พี่พลอยกับพี่เปรียวช่วยกันถูบ้าน

กวาดบ้าน เรียบร้อย แม่ตื่นมาก็จัดการงานการต่อ

เก็บห้องรก ๆ ล้างห้องน้ำ ขัดห้องน้ำ รีดเสื้อผ้านักเรียนให้พลอยกับเปรม

บ่าย โมงกว่า ๆ พ่อเด่นก็โทรตามว่าศีลไม่สบายตัวร้อน

แม่ก็รีบกลับบ้านย่า มาถึงบ้านก็ป้อนยา เช็ดตัวศีล และก็พาศีลนอนพัก

หมดไปอีก 1 วันสุดสัปดาห์

28 มกราคม 2551

เช้าวันจันทร์ ก็เป็นปกติ เป็นเช้าที่วุ่นวายและยุ่ง รีบเร่งทุกอย่าง

ศีลไม่สบายอยู่ ยังมีไข้ตัวร้อนแม่เลยให้หยุดอีก 1 วัน

แม่โทรบอกคุณครูที่ รร.แล้ว

ตอนเย็นปู่โทรหาบอกว่าศีลไข้ไม่ลดเลย ตัวร้อนอยู่

แม่กลับมาถึงบ้านประมาณ 17.50 น. ก็มาเช็ดตัวให้ศีลอีกรอบ

และป้อนยาตอนเย็นให้ศีล วัดไข้ก็อยู่ที่ 39°

พ่อเด่นมาถึงบ้านประมาณเกือบทุ่มก็เลยพาศีลไป รพ.

หมอบอกว่าศีลทอลซิลอักเสบ ยังไม่ตรวจเลือดดูว่ามีแทรกอย่างอื่น

เพราะเพิ่งมีไข้แค่ 2 วัน รอดูอาการให้ยามาแล้วก็กลับบ้าน

หมดค่ายาไป 950 บาท

ถึงบ้าน 4 ทุ่มนิด ๆ ตอนนี้หลับไปแล้ว

พอศีลหลับ แม่ก็นอนไม่หลับแล้ว

เลยได้มีเวลามานั่งอัพไดลูกนี่หละ

ก็นะ ลูกหลับแม่ถึงอัพได้จ๊ะ

หายป่วยไว ๆ นะเจ้าตัวเล้ก

รักลูก  ๆ จ๊ะ

แม่เอ่